دکتر موللی ادامه داد: بکارگیری اصولی و صحیح زبان اشاره توسط والدین، این امکان را به آنان می دهد که با فرزند ناشنوای خود ارتباط بیشتری برقرار کنند، و با زبان اشاره، کودک ناشنوای خود را با تحریکات محیطی آشنا کرده و سبب آشنایی او با محیط اطراف و مسایل زندگی روزمره اش شوند و هرچه او با والدین و محیط اطرافش ارتباط بیشتری برقرار کند، به رشد گفتاری او کمک بیشتری خواهد کرد.
وی همچنین گفت: متاسفانه علاوه بر والدین شنوای کودکان ناشنوا، اکثر والدین ناشنوا نیز هنوز به کاربرد زبان اشاره و تاثیر آن در رشد و پرورش فرزندشان پی نبردند تا جایی که اکثر والدین ناشنوا تصور می کنند که اگر فرزند ناشنوایشان را خودشان نگهداری کنند و با زبان اشاره با او ارتباط داشته باشند، رشد و پرورش گفتاری کودکشان به تاخیر می افتد و حتی حاضرند که نگهداری فرزند ناشنوایشان را به پدربزرگ ها و مادربزرگ های شنوا بسپارند، درصورتی که ارتباط عاطفی و رشد و پرورش کودک در کنار والدین خودش، هم برای سلامت جسمی و روانی کودک و هم برای والدین، ضروری است.
وی به عنوان مسئول کمیته مطالعات ناشنوایی و کم شنوایی مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، پروژه جدید این کمیته مطالعاتی را " اطلاع رسانی و ارتقای آگاهی والدین ناشنوای کودکان ناشنوا " ذکر کرد و گفت: هم اکنون منابع زیادی ( مانند کتاب های ۷ جلدی پروتکل توانبخشی کودک کم شنوا ) برای مطالعه والدین شنوا و کسب اطلاعات جهت چگونگی رفتار با کودک کم شنوا و ناشنوا و کمک به رشد و پرورش او وجود دارد، درصورتی که متاسفانه برای والدین ناشنوای کودکان ناشنوا، منابع زیادی در دسترس نیست و این والدین به دلیل عدم دسترسی به اطلاعات درست و علمی در ارتباط با فرزند ناشنوایشان، به نظرات غیرعلمی اطرافیان خود توجه کرده و به آن عمل می کنند.
وی افزود: برای جبران خلاء اطلاعاتی برای والدین ناشنوای کودکان ناشنوا، با همکاری جمعی از افراد فرهیخته ناشنوا، گروه " والدین ناشنوای دارای کودک ناشنوا " را در فضای مجازی تشکیل دادیم تا بتوانیم از این طریق به سئوال ها و مسایل والدین ناشنوا پاسخ های علمی و صحیح بدهیم، ضمن اینکه تلاش شده تا ارتباط والدین با یکدیگر و همچنین والدین با اساتید و افراد فرهیخته از طریق " زبان اشاره " و بصورت گرفتن فیلم از گفت وگو با زبان اشاره و گذاشتن فیلم در گروه انجام شود، تا بصورت غیرمستقیم آموزش صحیح زبان اشاره را داشته و به ترویج آن کمک کنیم.
دکتر موللی، تعداد اعضای این گروه را حدود ۲۵۰ تن ذکر کرد و گفت: آموزش های لازم نیز از طریق این گروه به والدین ناشنوا منتقل می شود تا سطح آگاهی و معلومات آنان نیز در ارتباط با فرزند ناشنوایشان ارتقا یافته و بتوانند بهتر و بیشتر، به رشد و پرورش فرزندشان کمک کنند.
این استاد دانشگاه همچنین ضمن بیان مزایای قصه گویی و کتابخوانی به زبان اشاره، از تشکیل گروه دیگری در فضای مجازی با نام " کتابخوانی و قصه گویی با زبان اشاره " خبر داد که به والدین ناشنوا یاد می دهد تا چگونه با استفاده از زبان اشاره و یک ارتباط شادی بخش، برای فرزند ناشنوای خود کتاب بخوانند و با نشان دادن مطالب و عکس های کتاب، مهارت های ذهنی و کلامی کودک را تقویت کرده و با پاسخ به سئوال های کودک در ارتباط با قصه، سطح آگاهی او را نسبت به محیط اطرافش بالا ببرند.
وی یکی دیگر از مزایای کتابخوانی گفتگویی و قصه گویی با زبان اشاره را تقویت زبان اشاره والدین ناشنوا ذکر کرد و افزود: والدین ناشنوا که زبان گفتاری صحیحی ندارند اگر نتوانند زبان اشاره را نیز بصورت اصولی و صحیح استفاده کنند، نمی توانند ارتباط گسترده ای با فرزند ناشنوای خود داشته و متاسفانه دوره طلایی رشد و پرورش کودک ناشنوا (یک تا سه سالگی) را از دست می دهند.
دکتر موللی، تعداد اعضای این گروه را نیز بیش از ۲۰۰ تن ذکر کرد و ادامه داد: به والدین ناشنوا توصیه می شود که پس از تشخیص زودهنگام ناشنوایی یا کم شنوایی فرزندشان، علاوه بر استفاده از سمعک، زبان اشاره و آموزش های لازم برای خود و فرزندشان، به کاشت حلزون شنوایی برای فرزندشان نیز توجه جدی داشته باشند.
انتهای پیام/
تهیه و تنظیم خبر: نعیمی پور
